Ieder jaar als het tennistoernooi op Wimbledon gaat beginnen is er veel aandacht van de tennisliefhebbers, maar ook van de modewereld. De laatste jaren is Wimbledon naast een tennispodium ook een startpunt geworden van nieuwe trends in de (sport) mode. Ook dit jaar zien we vele nieuwe, vaak te veel doordachte, tennisoutfits die gemakkelijk kunnen en zullen overslaan naar de modewereld. De creativiteit op de verplichte witte outfit is enorm. Dit is geen nieuw fenomeen, ik kan me nog herinneren dat Nadal een trend activeerde met zijn ¾ witte broek met daarop een heel strak mouwloos shirt, of eerder nog Andre Agassi, spelend in een lange witte broek en witte haarband. De tennis wereld heeft altijd al iets gehad met mode, immers het nu succesvolle merk Björn Borg vindt ook zijn oorsprong in deze sport.

Rene Lacoste
De eerste die zijn naam kon verbinden aan en dat uitbouwde tot een van de succesvolste merken is Rene Lacoste. In 1921, op 17-jarige leeftijd, speelde hij zijn eerste wedstrijd op Wimbledon maar dit werd geen succes. Toen hij op 19-jarige leeftijd indoorkampioen van Frankrijk werd, werd hij lid van de Franse Davis-Cupploeg en hij moest datzelfde jaar nog naar Boston om tegen Australië te spelen. In Boston kwam hij een kapitein tegen met een prachtige koffer van krokodillenleer en sloot een deal: als hij zijn wedstrijd tegen Australië zou winnen, kreeg hij de koffer. Hij won niet en later in de pers vertelde hij de journalist van Boston Globe over de weddenschap. In het artikel stond dit als het volgt vermeld: ‘Lacoste heeft gisteren weliswaar zijn koffer van krokodillenleer verloren, maar daartegenover staat dat hij als een ware alligator heeft gespeeld!’ Dit incident zorgde ervoor dat zijn vrienden hem ‘le Crocodile’ gingen noemen.

Hij won daarna ook nog het Franse kampioenschap en Wimbledon. In 1926 begint hij zich zorgen te maken om zijn kleding want tenniskleding in die tijd was niet echt sportief. Op Wimbledon rilde hij van de kou en op Forest Hills in de Verenigde Staten zweette hij zich kapot. Hij bedenkt een tennisshirt met korte mouwen in een speciaal weefsel, jersey petit piqué genaamd.

Er zit katoen in zodat transpiratie goed wordt geabsorbeerd en gebreid met een meer open structuur, zodat het de warmte makkelijker doorlaat, en afkoelende wind makkelijker er doorheen komt. ‘Jersey’ staat voor een fijn breisel en ‘petite piqué’ staat voor ‘kleine prik of steek’, dat verwijst naar de soort breisteek die gebruikt is om dit open korrel structuureffect te verkrijgen. En zo ontstond, in de geschiedenis de inmiddels wereldberoemde, de Lacoste polo. Dit was zijn tweede uitvinding nadat hij in 1924 zijn ingenieursstudie afmaakte en een ballenkanon uitvond.

Maar zijn nieuwe shirt veroorzaakte een klein schandaal in de tenniswereld met zijn strenge kledingregels. Het shirt zit volgens de president van de tennisbond veel te strak, maar er wordt niets aan gedaan. Lacoste wint nog een paar toernooien zoals de Amerikaanse Grand Slam en Roland Garros. In tussentijd heeft zijn vriend, die tevens zijn ‘ontwerper’ was, een logo ontwikkeld; een lachende krokodil. René is er zeer trots op.
Middels zijn ‘uitvinding’, het tennisshirt leert hij via het tennis André Giller kennen de eigenaar van een grote breifabriek. Ze besluiten om het shirt te commercialiseren en in 1933 komt de eerste witte polo op de markt, mét het groene krokodilletje. Het kledingmerk dat zich nu niet alleen meer beperkt tot polo’s en sportkledij, maar ook parfums, horloges, brillen en schoenen, was geboren.

Ik ben na het zien van de tennisoutfits van deze week zeer benieuwd wat daar over pakweg 15 jaar aan nieuw merk uitkomt, zou de Venus collection een optie zijn of kopen we de laatste Ivanovic?

Rick Moorman

Bron info over Rene Lacoste: Wikipedia